حافظ_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 314

1. دوش بیماری چشم تو ببرد از دستم

2. لیکن از لطف لبت صورت جان می‌بستم

3. عشق من با خط مشکین تو امروزی نیست

4. دیرگاه است کز این جام هلالی مستم

5. از ثبات خودم این نکته خوش آمد که به جور

6. در سر کوی تو از پای طلب ننشستم

7. عافیت چشم مدار از من میخانه نشین

8. که دم از خدمت رندان زده‌ام تا هستم

9. در ره عشق از آن سوی فنا صد خطر است

10. تا نگویی که چو عمرم به سر آمد رستم

11. بعد از اینم چه غم از تیر کج انداز حسود

12. چون به محبوب کمان ابروی خود پیوستم

13. بوسه بر درج عقیق تو حلال است مرا

14. که به افسوس و جفا مهر وفا نشکستم

15. صنمی لشکریم غارت دل کرد و برفت

16. آه اگر عاطفت شاه نگیرد دستم

17. رتبت دانش حافظ به فلک برشده بود

18. کرد غمخواری شمشاد بلندت پستم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* قامتش را سرو گفتم سر کشید از من به خشم
* دوستان از راست می‌رنجد نگارم چون کنم
شعر کامل
حافظ
* عقل پرسید که دشوارتر از کشتن چیست
* عشق فرمود فراق از همه دشوارتر است
شعر کامل
فروغی بسطامی
* می کند پاک از سرشک سرخ روی ما رقیب
* از حسد دیدن نیارد رنگ بر رخسار ما
شعر کامل
جامی