حافظ_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 317

1. فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم

2. بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم

3. طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق

4. که در این دامگه حادثه چون افتادم

5. من ملک بودم و فردوس برین جایم بود

6. آدم آورد در این دیر خراب آبادم

7. سایه طوبی و دلجویی حور و لب حوض

8. به هوای سر کوی تو برفت از یادم

9. نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست

10. چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم

11. کوکب بخت مرا هیچ منجم نشناخت

12. یا رب از مادر گیتی به چه طالع زادم

13. تا شدم حلقه به گوش در میخانه عشق

14. هر دم آید غمی از نو به مبارک بادم

15. می خورد خون دلم مردمک دیده سزاست

16. که چرا دل به جگرگوشه مردم دادم

17. پاک کن چهره حافظ به سر زلف ز اشک

18. ور نه این سیل دمادم ببرد بنیادم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* دنیا خوشست و مال عزیزست و تن شریف
* لیکن رفیق بر همه چیزی مقدمست
شعر کامل
سعدی
* ای که گفتی هیچ مشکل چون فراق یار نیست
* گر امید وصل باشد همچنان دشوار نیست
شعر کامل
سعدی
* تا شانه صفت چنگ زدم بر سر زلفت
* گه عقده گشاینده گهی نافه فروشم
شعر کامل
فروغی بسطامی