هلالی جغتایی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 13

1. آرزومند توام، بنمای روی خویش را

2. ور نه، از جانم برون کن ارزوی خویش را

3. جان در آن زلفست، کمتر شانه کن، تا نگسلی

4. هم رگ جان مرا، هم تار موی خویش را

5. خوب‌رو را خوی بد لایق نباشد، جان من

6. همچو روی خویش نیکو ساز خوی خویش را

7. چون به کویت خاک گشتم پایمالکم ساختی

8. پایه بر گردون رساندی خاک کوی خویش را

9. آن نه شبنم بود ریزان، وقت صبح، از روی گل

10. گل ز شرمت ریخت بر خاک آبروی خویش را

11. مرده‌ام، عیسی‌دمی خواهم، که یابم زندگی

12. همره باد صبا بفرست بوی خویش را

13. بارها گفتم: هلالی، ترک خوبان کن ولی

14. هیچ تأثیری ندیدم گفتگوی خویش را


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی برنخاست
* عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد
شعر کامل
حافظ
* بس که زاهد به ریا سبحۀ صد دانه شمرد
* در همه شهر بدین شیوه شد انگشت نما
شعر کامل
جامی
* شمع جانم را بکشت آن بی‌وفا
* جای دیگر روشنایی می‌کند
شعر کامل
سعدی