لینک اشتراک گذاری
کپی شد
جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 1290

1. شدم به صحبت پیرِ مغان سحرگاهان

2. ز قید هستیِ موهوم خود امان خواهان

3. ربود آگهیم را به یک دو جرعۀ می

4. که نیست رَستن ازین قید کارآگاهان

5. فداش هستیِ من کز فروغ طلعت خویش

6. نهد چراغ هدایت به راه گمراهان

7. درخت وصل بود بس بلند و طرفه کزان

8. نچید میوه به جز دست دستِ کوتاهان

9. چه سود شوکت شاهی که در نشیمن خاک

10. یکیست ظلّ گدایان و عزّت شاهان

11. برای پرورش جان خوشست کاهش تن

12. خلاف مذهب تن پروران و جان کاهان

13. بلاست محتسب ار ناگهان رسد جامی

14. حذر فریضه بود زین بلای ناگاهان


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* چو خورشید تیغ از میان برکشید
* شب تیره گشت از جهان ناپدید
شعر کامل
فردوسی
* شعرها پیشت چنان باشد که از شهر حجاز
* با یکی خرما کسی هجرت کند سوی هجر
شعر کامل
سنایی
* باشد که خود به رحمت یاد آورند ما را
* ور نه کدام قاصد پیغام ما گذارد
شعر کامل
سعدی