لینک اشتراک گذاری
کپی شد
جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 1290

1. شدم به صحبت پیرِ مغان سحرگاهان

2. ز قید هستیِ موهوم خود امان خواهان

3. ربود آگهیم را به یک دو جرعۀ می

4. که نیست رَستن ازین قید کارآگاهان

5. فداش هستیِ من کز فروغ طلعت خویش

6. نهد چراغ هدایت به راه گمراهان

7. درخت وصل بود بس بلند و طرفه کزان

8. نچید میوه به جز دست دستِ کوتاهان

9. چه سود شوکت شاهی که در نشیمن خاک

10. یکیست ظلّ گدایان و عزّت شاهان

11. برای پرورش جان خوشست کاهش تن

12. خلاف مذهب تن پروران و جان کاهان

13. بلاست محتسب ار ناگهان رسد جامی

14. حذر فریضه بود زین بلای ناگاهان


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* اگر آن گنج گران می‌طلبی رنج ببر
* گل مپندار که بی‌زحمت خاری باشد
شعر کامل
اوحدی
* غلام همت آنم که زیر چرخ کبود
* ز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزادست
شعر کامل
حافظ
* تار سر زلفت ز گران باری دل‌ها
* صد بار سراسیمه در آغوش تو افتاد
شعر کامل
فروغی بسطامی