لینک اشتراک گذاری
کپی شد
جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 1290

1. شدم به صحبت پیرِ مغان سحرگاهان

2. ز قید هستیِ موهوم خود امان خواهان

3. ربود آگهیم را به یک دو جرعۀ می

4. که نیست رَستن ازین قید کارآگاهان

5. فداش هستیِ من کز فروغ طلعت خویش

6. نهد چراغ هدایت به راه گمراهان

7. درخت وصل بود بس بلند و طرفه کزان

8. نچید میوه به جز دست دستِ کوتاهان

9. چه سود شوکت شاهی که در نشیمن خاک

10. یکیست ظلّ گدایان و عزّت شاهان

11. برای پرورش جان خوشست کاهش تن

12. خلاف مذهب تن پروران و جان کاهان

13. بلاست محتسب ار ناگهان رسد جامی

14. حذر فریضه بود زین بلای ناگاهان


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* افتاده را دوباره فکندن کمال نیست
* آن را که خاک راه تو شد بر زمین مزن
شعر کامل
صائب تبریزی
* چرخ را آرامگاه عافیت پنداشتم
* آشیان کردم تصور ،خانه صیاد را
شعر کامل
صائب تبریزی
* در کوی نیک نامی ما را گذر ندادند
* گر تو نمی‌پسندی تغییر کن قضا را
شعر کامل
حافظ