جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 530

1. دی دولتم مساعد و اقبال بنده بود

2. كآن آفتاب سایه به حالم فگنده بود

3. سروِ قدش فلک نپسندید در برم

4. ورنی زباغ عمر همانم بسنده بود

5. بارنده همچو ابر از آن گشت چشم من

6. كایّام وصل یار چو برقِ جهنده بود

7. بر شاخ گل که پیش رخش لاف لطف زد

8. خندید غنچه در چمن و جای خنده بود

9. وصلش مجو در اطلس شاهی که دوختند

10. این جامه بر تنی که نهان زیر ژنده بود

11. آخر ز خون دیده روان ساخت کوهکن

12. آن جوی سنگ را که پی شیر کنده بود

13. جامی به ناخوشی غمش عمر بگذراند

14. خوش داشت خویش را دو سه روزی که زنده بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بلبل مکن از گل گله بسیار، که آورد
* صد برگ برای تو و کارت به نوا کرد
شعر کامل
سلمان ساوجی
* مباش وقت سحر بی ستاره ریزی اشک
* که نور چهره گردون ز گریه سحری است
شعر کامل
صائب تبریزی
* اگر گل را نظر بودی چو نرگس تا جهان بیند
* ز شرم رنگ رخسارش چو نیلوفر در آبستی
شعر کامل
سعدی