جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 589

1. بر رخ زردم نه اشکست این که گلگون می رود

2. شد دلم ریش از غمت وز ریش دل خون می رود

3. گر دلم شد رخنه از تیغ جفایت باک نیست

4. جانم از زندان غم زان رخنه بیرون می رود

5. بر تن زارم زمین شد بی تو تنگ ای کاش دست

6. می زند در دامنِ آه و به گردون می رود

7. ما میان بار اندوه و تو با آسودگان

8. کوهکن در کوه و شیرین گشتِ هامون می رود

9. پوست بهرِ غیر پوشد ورنه لیلی واقفست

10. در حریم حَیْ به هر شکلی که مجنون می رود

11. خوانده ای دانم که بی جو میرود آبِ بهشت

12. لطف آن قد بین که بر روی زمین چون می رود

13. چون سخن در وصف آن دندان رود آنجا چه لطف

14. نظم جامی را سخن در دُرّ مکنون می رود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ضرورتست که پیش تو پنجه نگشایم
* مرا که قوت بازوی زورمند تو نیست
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* از ثمر شیرین نسازی گر دهان خلق را
* سعی کن از سایه ات چون بید آساید کسی
شعر کامل
صائب تبریزی
* نوبهاران که دمد شاخ گُلی از گِل من
* غنچه هایش بود آغشته به خونِ دل من
شعر کامل
جامی