جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 67

1. منم ز جان شده بنده مه یگانۀ خود را

2. که ساخت جلوه گهِ ناز بنده خانه خود را

3. قدم به خانه ام آن سرو تا نهاد به هر دَم

4. هزار بوسه زنم خاک آستانۀ خود را

5. نداد دست جزینم که ریختم ز دو دیده

6. به پای او گهرِ اشک دانه دانۀ خود را

7. کبوتر حرم او به شاخ سدره و طوبا

8. نمی دهد خس و خاشاکِ آشیانۀ خود را

9. گرفت قصّۀ دردم درازی از غم هجران

10. کجاست یار که کوته کنم فسانۀ خود را

11. بهانه سازم و سویش روم ولی چو بپرسد

12. چه کار آمده ای کم کنم بهانۀ خود را

13. چو پیش یار نگفتند شرح عشق تو جامی

14. رسان به عرض وی این شعر عاشقانۀ خود را


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* در گلستان ارم دوش چو از لطف هوا
* زلف سنبل به نسیم سحری می‌آشفت
شعر کامل
حافظ
* تا همی سرخ بود همچو گل سرخ عقیق
* تا همی زرد بودهمچو گل زرد زریر
شعر کامل
فرخی سیستانی
* آتشین خوی مرا پاس دل من نیست نیست
* برق عالم سوز را پروای خرمن نیست نیست
شعر کامل
رهی معیری