جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 835

1. من بیدل چو خواهم داد جان، نادیده دیدارش

2. مدد کن ای اجل تا زار میرم زیرِ دیوارش

3. ز دیده در دلش جا کردم و دل در درون پنهان

4. هنوز ایمن نیم، ترسم که بیند چشمِ اغیارش

5. چه قدس است آن تعالى الله که خواهم دیده و دل را

6. کنم خاک ره آن ساعت که بینم لطف رفتارش

7. نه دل دارم به دست اکنون نه دین، مسکین مسلمانی

8. که با این کافرانِ سنگ دل افتد سر و کارش

9. نشد چون گل رُخش امّا بدان بو آب می گردد

10. که باید روزی آن دولت که شوید گردِ رخسارش

11. تو و گلزار خویش ای باغبان، ما و سر کویی

12. که آبِ روی صد گلزار می بخشد خس و خارش

13. چو مرغان خزان دیده زبان بست از سخن جامی

14. کجا آن غنچۀ خندان که باز آرد به گفتارش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* معلم گومده تعلیم بیداد آن پَری رو را
* که جز خوی نکو لایق نباشد روی نیکو را
شعر کامل
جامی
* ز ترک تنگ چشمی مردمی صائب طمع دارم
* که تلخ افتاده چون بادام کوهی دیده تنگش
شعر کامل
صائب تبریزی
* انگور سیاهست و چوماهست و عجب نیست
* زیرا که سیاهی صفت ماه روانست
شعر کامل
منوچهری