جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 849

1. تا کی کشم به صومعه حرمان ز بخت خویش

2. خرّم کسی که برد به میخانه رَخت خویش

3. بر فرق کرد درد به خاکِ درت خوشیم

4. جمشید و تاج او و سلیمان و تخت خویش

5. گل نیست آن ز شاخ درخشان که آتشی است

6. کش باغبان ز رشک تو زد بر درخت خویش

7. داریم بار شیشه و خوبان به جنگ ما

8. در برگرفته سنگ زدل های سخت خویش

9. تشریفِ خرقه زاهد یک لخت را دهید

10. رسوای عشق و پیرهن لخت لخت خویش

11. بنمای لب که صاحب تسبیح و طیلسان

12. در وجه نقل و باده نهد رخت و پخت خویش

13. جامی به شهر عشق مشو رهنمونِ ما

14. ما آزموده ایم درین شهر بخت خویش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بگو به خازن جنت که خاک این مجلس
* به تحفه بر سوی فردوس و عود مجمر کن
شعر کامل
حافظ
* وفا خار ره است، ارنه برای آشیان ما
* به هر گلشن که باشد، مشت خاری می شود پیدا
شعر کامل
صائب تبریزی
* به بدی در همه جا نام برآرم که مباد
* خون من ریزی و گویند سزاوار نبود
شعر کامل
نظیری نیشابوری