جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 863

1. خاکیست زر که رنگ دهد پرتو خورش

2. از زر کسی که تاج کند خاک بر سرش

3. گنجی است کنج فقر که در چشمِ اهلِ حرص

4. هست اژدهای حلقه زده حلقۀ درش

5. هر کس ز دسترنج کسان می خورد گداست

6. گر خود به فرض نام نهد شاه کشورش

7. خوش وقت آن حریف که در بزمگاه فقر

8. باشد به کف ز آبلۀ كسب ساغرش

9. رهرو کسی بود که درین ره به زیر پای

10. خوش تر بود ز سبزۀ تر نوک نشترش

11. نی نازپروری که ز بس نازکی و لطف

12. نشترْ صفت خلد به قدم سبزۀ ترش

13. عمری کشید ذُلّ گدایی به کوی فقر

14. جامی که ساخت عزّ قناعت توانگرش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بی حاصلی نگر که شماریم مغتنم
* از زندگانی آنچه به خواب گران گذشت
شعر کامل
صائب تبریزی
* بس که زاهد به ریا سبحۀ صد دانه شمرد
* در همه شهر بدین شیوه شد انگشت نما
شعر کامل
جامی
* آن نقطه که پیرایهٔ پرگار وجود است
* خالی است که بر کنج لب نوش تو افتاد
شعر کامل
فروغی بسطامی