1. سبحان من تحيّر فی ذاته من سواه

2. فهم خرد به کُنه کمالش نبرده راه

3. از ما قیاس ساحت قدسش بود چنانک

4. موری کند مساحت گردون از قعر چاه

5. بر وحدتش صحیفۀ لاریب حجّتی است

6. اینک نوشته از شهدالله برآن گواه

7. عمری خرد چو چشمه ها چشم ها گشاد

8. تا بر کمال کُنه اله افگند نگاه

9. لیکن کشیده عاقبتش در دو دیده میل

10. شکل الف که حرف نخست است از الاه

11. طوبا که هشت روضه پر از شاخ و برگ اوست

12. هست از ریاض مکرمتش دستۀ گیاه

13. شبهای تار در لگن نقره کوب چرخ

14. روشن کند ز مشعل خورشید شمع ماه

15. قهّار بی منازع و غفّار بی ملال

16. دیّان بی معاون و سلطان بی سپاه

17. باغير او اضافت شاهی بود چنانک

18. بر یک دو چوب پارۀ شطرنج نام شاه

19. آن را که سرفراز کند از کلاه فقر

20. از فرق سرکشان جهان درکشد کلاه

21. و آن را که قامت از کشش او شود کمان

22. صد صید دولت افگند از یک خدنگ آه

23. ز امید بردباری او پشت ما به کوه

24. وز بیم بی نیازی او روی ما چوکاه

25. جامی که نامۀ عملش را نیامده

26. عنوان به غیر مظلمه مضمون بجز گناه

27. موی سیاه را به هوس می کند سفید

28. روی سفید را ز گنه می کند سیاه

29. حالش تب خجالت و آه و ندامت است

30. هرگز نبوده حال کسی این چنین تباه

31. گاهی که تکیه بر عمل خود کنند خلق

32. او را مباد جز کَرَمت هیچ تکیه گاه

33. با او به فضل کار کن ای مفضل کریم

34. کز عدل تو به فضل تو می آورد پناه

35. زین سان که فعل اوست ندارد زبان عذر

36. زآنجا که لطف تست تو خود عذر او بخواه