کمال خجندی_دیوانغزل ها (فهرست)

شمارهٔ 273

1. هر نیر که بر سینه ام آن فتنه گر انداخت

2. دل شهل گرفت آن همه چون بر سپر انداخت

3. دلخته نشد عاشق از آن نیر و نیازرد

4. دلخته از آن شد که به روز دگر انداخت

5. زآن نیر که انداخت کسی دور به دعوی

6. ما را ز خود آن شوخ از آن دورتر انداخت

7. باز آمد و بر نیر دگر چشم دگر دوخت

8. هر صید که آن غمزه به تیر نظر انداخت

9. تا مرغ چرا بست پر خویش بر آن تیر

10. مرغ دلم از حسرت آن بال و پر انداخت

11. عاشق به دو صد زخم چو قانع نشد از یار

12. یک نیر چه باشد سوی باران اگر انداخت

13. نبرت به دل ریش کمال آمد و گم شد

14. خواهی که شود بافته باید دگر انداخت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چو گل به دامن از این باغ می‌بری حافظ
* چه غم ز ناله و فریاد باغبان داری
شعر کامل
حافظ
* یکی درخت گل اندر فضای خلوت ماست
* که سروهای چمن پیش قامتش پستند
شعر کامل
سعدی
* حدیث عقل در ایام پادشاهی عشق
* چنان شدست که فرمان عامل معزول
شعر کامل
سعدی