کمال خجندی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 537

1. هدایه خواندی و هیچت هدایتی نرسید

2. عناه کشید و زآن سو عنایتی نرسید

3. از خوان علم که پر نقل حکمت است ترا

4. برون ز نقل حدیث و روایتی نرسید

5. به گوش نهادی شبه نزول و همین

6. ز لحن غیب بگوش تو آبتی نرسید

7. ترا چه سود بروز جزا و قابه و جزو

8. چو از وقابة عفوش حمایتی نرسید

9. ندیده دیده بینا بابت این راه

10. به هر مکاشفه تا در نهایتی نرسید

11. از سالکان خبری بافتم بغابت راست

12. که یک رونده درین ره بغایتی نرسید

13. از آن دهان که «ذو العلم» لفظ اوست کمال

14. بگوش حرف شنو جز حکایتی نرسید


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* کنون که از کمر کوه موج لاله گذشت
* بیار کشتی می، نوبت پیاله گذشت
شعر کامل
صائب تبریزی
* شمشاد و سرو را ز تموز و خزان چه باک
* کز گرم و سرد لاله و گل را رسد زیان
شعر کامل
خاقانی
* این یک نفس که دیده ما میهمان توست
* آیینه پیش رو نگذاری چه می شود
شعر کامل
صائب تبریزی