لینک اشتراک گذاری
کمال خجندی_دیوانغزل ها (فهرست) کپی شد
غزل شمارۀ 637
1. کسی که دل طرف زلف یار میکشدش
2. اگر فکند در آن حلقه دست می رسدش
3. رخ تو سوخت به خط جان و دودها برخاست
4. دگر ز خال معنبر چه داغ مینهدش
5. کمند موی تو افتاده در قفا چه نکوست
6. چو نیک بود کسی در قفا نگفت بدش
7. تو صیدگبر و رها کن به دیگری که کشد
8. که زنده تر شود ار می کشی به دست خودش
9. دهان تنگ شکرخند او چنان کردند
10. پر از شکر که ز لب ها نبات می دمش
11. به پای سر عاشق آنچنان که فتاد
12. ز پا چگونه نیفتد که بخت زد لگدش
13. دل کمال بنازو کرشمه بستد و گفت
14. که باز با تو دهم لیک دل نمی دهش
بعدیقبلی
×
×
هیچ نظری ثبت نشده