کمال خجندی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 639

1. گنه دیده گراینست که کردم نگهش

2. دل مینادشب و روز بجز در نگهش

3. روی از ماه تمام ابروی او ماه نوست

4. دیدمی هر دو اگر دیده شدی مه به مهش

5. چون روم بر اثر او مرو ای سایه به من

6. که تحمل نکند بار گران خاک رهش

7. گر به اشکم نظر افکندی و شد چشم تو سرخ

8. باز بروی رقیب افکن و گردان سیهش

9. دل در افتاد در آن چاه ذقن چشم به زلف

10. به رسن های بریده که برآرد ز چهش

11. جان براینست که تنها خورد اندیشه تو

12. دل در اندیشه آن که ندهد فرحش

13. از تو بوسی طلبیدست بدریوزه کمال

14. تا کی این بخل تو دشنام ندادی بدهش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* عقده های مشکلم چون عود یکسر باز شد
* تا فتادم در حریم دلگشای سوختن
شعر کامل
صائب تبریزی
* دارم به شاهی دسترس، کاو منبع فیض است و بس
* در سایهٔ بال مگس، شاهین پران پرورد
شعر کامل
فروغی بسطامی
* باشد قدح همیشه ز افتادگی عزیز
* از سرکشی کنند نگونسار شیشه را
شعر کامل
صائب تبریزی