کمال خجندی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 857

1. زنشاط و عیش بادا لب تو همیشه خندان

2. شکرست آن نه لبها گهرست آن نه دندان

3. به دهان تنگ فرما که زحقه مرهمی ده

4. چو به خنده تازه کردی سر ریش دردمندان

5. به غبار گرد روی تو خطی نوشته دیدم

6. که به حسن از آنچه بودی شده هزار چندان

7. قلم مصوران گو سر خود بگیر و میرو

8. نوبیا و صورت خود بنما بنقش بندان

9. به بتان آهنین دل نشوی دلا مقابل

10. که تو آبگینه داری و نبی حریف سندان

11. چو مجال بوسه افتاد به به نیاز صوفی

12. تو و آستین زاهد من و آستان رندان

13. ننهی کمال خود را ز سگان آستانش

14. که به پایه بزرگی نرسند خود پسندان


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* عالم چو کوه طور شد هر ذره‌اش پرنور شد
* مانند موسی روح هم افتاد بی‌هوش از لقا
شعر کامل
مولوی
* قدم زنند بزرگان دین و دم نزنند
* که از میان تهی بانگ می‌کند خشخاش
شعر کامل
سعدی
* توانگرا دل درویش خود به دست آور
* که مخزن زر و گنج درم نخواهد ماند
شعر کامل
حافظ