لینک اشتراک گذاری
کپی شد
کمال خجندی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 917

1. ای از حدیث زلف توام بر زبان گره

2. بگشای برقع از رخ و از زلف آن گره

3. چشمم گلی نچید ز باغ رخت هنوز

4. تا کی زند دو زلف تو بر ابروان گره

5. زلفت دلم بیست و در آویخت از هوا

6. جز باد دلگشا که گشاید چنان گره

7. خوبان که دانه دانه کنند اشک عاشقان

8. از ساحری زننده بر آب روان گره

9. ابرو ترش کنی و بگویم زهی کمان

10. آری فتد همیشه ز زه بر کمان گره

11. موی میان او به کمر هست در خیال

12. چون رشته که باشدش اندر میان گره

13. نظم کمال بسته به هم رشته درست

14. گفتار دیگران همه بر ریسمان گره


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* نازها زان نرگس مستانه‌اش باید کشید
* این دل شوریده تا آن جعد و کاکل بایدش
شعر کامل
حافظ
* گه میان چشم نیلوفر زبانه بر زند
* گاه دودش گرد او چون برگ نیلوفر شود
شعر کامل
فرخی سیستانی
* یاد باد آن صحبت شب‌ها که با نوشین لبان
* بحث سر عشق و ذکر حلقه عشاق بود
شعر کامل
حافظ