کمال خجندی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 969

1. ای بوده با تو ما را خویشی و آشنائی

2. با آشنای خویشت تا چند بی وفائی

3. دل میدهد گواهی کز ما دلت ملول است

4. آری تو راست فرمان باری تو جان مائی

5. ما بنده ایم و عاجز تو حاکمی و سلطان

6. گر لطف می نمائی اور جور می فزانی

7. گر عاقلی و مجنون بگذار عشق لیلی

8. در عاشقی رها کن ناموس و پارسائی

9. نزدیک تر ز جانی نزدیک ما و با ما

10. چون ماه روی خود را از دور می نمائی

11. آیا بود که یک شب ناخوانده بی رقیبان

12. چون بخت ناگهانی ناگه ز در درآنی

13. بی خواب و خوردم از غم ای بخت من چه خسبی

14. چون نیست بی تو عمرم ای عمر من کجایی

15. بیچاره ای که باشد همچون کمال بی دل

16. در محنت غریبی در قصه جدایی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گفتا کجاست خوشتر گفتم که قصر قیصر
* گفتا چه دیدی آن جا گفتم که صد کرامت
شعر کامل
مولوی
* ای عقل همانا که نداری خبر از عشق
* بگریز که او دشمن فرزانگی آمد
شعر کامل
وحشی بافقی
* ز دیده تا شدی ای شاخ ارغوان پنهان
* به خون نشانده مرا اشک ارغوانی من
شعر کامل
محتشم کاشانی