کمال‌الدین اسماعیل_دیوانغزل ها (فهرست)

شمارهٔ 146

1. بر آمد ز گلزار باد بهاری

2. بیاور می ارغوانی، چه داری؟

3. بر ما ز تقصیرهای گذشته

4. چه عذر پذیرفته تر از می آری؟

5. چمن از که اندوخت این پادشایی؟

6. صبا از که آموخت این ساز گاری؟

7. ز غنچه دهانی و صد گونه خنده

8. ز بلبل زبانی و صد گونه زاری

9. نسیم سبک دست بر افسر گل

10. بگاورسۀ زر کند خرده کاری

11. زهی شوخ نرگس که با عمر کوته

12. گذارد شب و روز در شاد خواری

13. بسوک شکوفه هوا هر زمانی

14. بپوشد ز ابر آب بفتی بخاری

15. ز بس لطف و دلداری غنچة گل

16. که می کرد بالاله از غمگساری

17. خجل گشت نرگس ز رویش ازینست

18. که سر بر نمی دارد از شرمساری

19. همی خواست سوسن که تا عذر خواهد

20. ولیکن زبانش نمی داد یاری

21. سر از خواب مستی کنون بر ندارد

22. هر آنکس مه دارد دل هوشیاری

23. من و سیم و یار و حریف موافق

24. کسی را که باشد ، زهی بختیاری


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* جانا دلم چو عود بر آتش بسوختی
* وین دم که می‌زنم ز غمت دود مجمرست
شعر کامل
سعدی
* در آفتاب قیامت چه کار خواهی کرد؟
* اگر به سایه گریزی ز آفتاب اینجا
شعر کامل
صائب تبریزی
* نسبت قد بلند تو چو کردم با سرو
* سخن مردم کوته نظرم یاد آمد
شعر کامل
خواجوی کرمانی