لینک اشتراک گذاری
کپی شد
کمال‌الدین اسماعیل_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 1 : خیز در ده شراب گلگون را
غزل شمارهٔ 2 : ای روی تو آرزوی دلها
غزل شمارهٔ 3 : تا که برگرد سبزه لاله برست
غزل شمارهٔ 4 : گل رخت بباغ در فکندست
غزل شمارهٔ 5 : هر کرا دل باختیار خودست
غزل شمارهٔ 6 : شاخ سر سبز و چمن دلشادست
غزل شمارهٔ 7 : هر که اندر موسم گل همچو گل می خواره نیست
غزل شمارهٔ 8 : بس شگرفست کار و بار لبت
غزل شمارهٔ 9 : کی بود؟کی بود؟ که در آیم ز درت
غزل شمارهٔ 10 : ندانم غنچه را بلبل چه گفتست
غزل شمارهٔ 11 : دل غنچه را باز این غم گرفتست
غزل شمارهٔ 12 : با لب تو جان شکار زلف تست
غزل شمارهٔ 13 : تا دم باد صبا بگشا دست
غزل شمارهٔ 14 : آنچه عشق تو در جهان کردست
غزل شمارهٔ 15 : هر که رخسارش آرزو کردست
غزل شمارهٔ 16 : رخت از ماه و لبت از شکرست
غزل شمارهٔ 17 : امروز روی تو ز همه روز خوشترست
غزل شمارهٔ 18 : دلم در آرزوی عشق روی جانانست
غزل شمارهٔ 19 : آنکه سرم بر خط فرمان اوست
غزل شمارهٔ 20 : بریز سایۀ زلف تو عقل گمراهست
غزل شمارهٔ 21 : ماه رویا ز غمت یک دم نیست
غزل شمارهٔ 22 : نگار دل سیاهم لاله رنگیست
غزل شمارهٔ 23 : بیمار فراق تو بحالیست
غزل شمارهٔ 24 : ترا یک ذره خود پروای ما نیست
غزل شمارهٔ 25 : از تو جز درد دل و خون جگر حاصل نیست
غزل شمارهٔ 26 : چو روی خوب تو خورشید آسمان هم نیست
غزل شمارهٔ 27 : دل من ار بغمت خوشتر از زبان تو نیست
غزل شمارهٔ 28 : خود ترا عادت دلداری نیست
غزل شمارهٔ 29 : دوری از یار اختیاری نیست
غزل شمارهٔ 30 : در فراقت دل ازین سوخته تر نتوان داشت

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* دل شکسته من آهش ار اثر دارد
* دعاکنم که خدایش شکسته‌تر دارد
شعر کامل
قاآنی
* مهرگان از باد بیرون آورد یاقوت را
* لعل را نوروز بر بندد به شاخ ارغوان
شعر کامل
امیر معزی
* اندک اندک جمع مستان می‌رسند
* اندک اندک می پرستان می‌رسند
شعر کامل
مولوی