لینک اشتراک گذاری
کپی شد
کمال‌الدین اسماعیل_دیوانرباعی ها
رباعی شمارهٔ 151 : احدات زمانه را چوپایانی نیست
رباعی شمارهٔ 152 : همچو نفس تو عمر فرسایی نیست
رباعی شمارهٔ 153 : ای در حق من وصل ترارایی ست
رباعی شمارهٔ 154 : بلبل نالان ز شاخ چون دلشده ییست
رباعی شمارهٔ 155 : تیمار من پشت دوته باید داشت
رباعی شمارهٔ 156 : آنکس که چو شمع آتش اندر جان داشت
رباعی شمارهٔ 157 : آمد بر من چو بر کفم زر پنداشت
رباعی شمارهٔ 158 : فصّاد چو بررگ تو نشتر بگماشت
رباعی شمارهٔ 159 : نقّاش که آن صورت زیبا بنگاشت
رباعی شمارهٔ 160 : غافل بودم که یار بر ما بگذشت
رباعی شمارهٔ 161 : از بحر کف تو چون برامد تیغت
رباعی شمارهٔ 162 : تیغ تو که مغز شهریاران بشکافت
رباعی شمارهٔ 163 : چون بلبل مست راه در بستان یافت
رباعی شمارهٔ 164 : امشب ز غمت میان خون خواهم خفت
رباعی شمارهٔ 165 : بس کس که زجور خلق دل ریش برفت
رباعی شمارهٔ 166 : مویی که ز فرق آن دلارای برفت
رباعی شمارهٔ 167 : روی تو بدید عقل را رای برفت
رباعی شمارهٔ 168 : اطراف چمن لالۀ دلکش بگرفت
رباعی شمارهٔ 169 : دیشب هوس دل غمینم بگرفت
رباعی شمارهٔ 170 : وقت سحرش چو عزم رفتن بگرفت
رباعی شمارهٔ 171 : آن بت که جهان بغمزۀ مست گرفت
رباعی شمارهٔ 172 : گر چه کرمت ز من عنان باز گرفت
رباعی شمارهٔ 173 : یارآمد و دست من آشفته گرفت
رباعی شمارهٔ 174 : دل باز حدیث شادی افسانه گرفت
رباعی شمارهٔ 175 : دل را هوس زلف دلارای گرفت
رباعی شمارهٔ 176 : راز تو بنزد این و آن نتوان گفت
رباعی شمارهٔ 177 : در کوی وفا چو بی درنگیست دلت
رباعی شمارهٔ 178 : ای جان و جهانرا مدد از لطف و دمت
رباعی شمارهٔ 179 : ای جان جهان را مدد از لطف دمت
رباعی شمارهٔ 180 : در حیله گری هزار رنگ آورمت

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* آن گل که هر دم در دست بادیست
* گو شرم بادش از عندلیبان
شعر کامل
حافظ
* گفتمش قد بلندت بصنوبر ماند
* گفت کاین دلشده را بین که چه کوته نظرست
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* چون نار ز غم کفته شود این دل اگر من
* آگنده دل از مهر تو چون نار ندارم
شعر کامل
سنایی