خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 130

1. بیمار چشم مست تو رنجور خوشترست

2. لفظ خوشت ز لؤلؤ منثور خوشترست

3. عکس رخ تو در شکن طرهٔ سیاه

4. از نور شمع در شب دیجور خوشترست

5. صحبت خوشست لیکن اگر نیک بنگری

6. جادوی ناتوان تو رنجور خوشترست

7. بشکن خمار من بلب لعل جان‌فزای

8. کان چشم مست تست که مخمور خوشترست

9. مشنو که روضه بی می و معشوق خوش بود

10. زیرا که نالهٔ دهل از دور خوشترست

11. عشرت خوشست خاصه در ایام نوبهار

12. لیکن بدور دختر انگور خوشترست

13. در پای گل ترنم بلبل خوشست لیک

14. آواز چنگ و نغمهٔ طنبور خوسترست

15. منظور اگر نظر بودش با تو خوش بود

16. اما نظر بطلعت منظور خوشترست

17. گفتم کمند زلف تو معذورم ار کشم

18. در تاب رفت و گفت که معذور خوشترست

19. خواجو کنونکه موکب سلطان گل رسید

20. بستان خوشست و مجلس دستور خوشترست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* پیش ناهن چه حاصل ذکر پردازی کمال
* دانه گوهر چه ریزی مرغ ارزن خواره را
شعر کامل
کمال خجندی
* زلف تو مرا عمر دراز است ولی نیست
* در دست سر مویی از آن عمر درازم
شعر کامل
حافظ
* تن اگر بیمار شد بر سر میاریدم طبیب
* ای عزیزان کار تن سهل است فکر دل کنید
شعر کامل
جامی