خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 910

1. جان پرورم گهی که تو جانان من شوی

2. جاوید زنده مانم اگر جان من شوی

3. رنجم شفا بود چو تو باشی طبیب من

4. دردم دوا شود چو تو درمان من شوی

5. پروانه وار سوزم و سازم بدین امید

6. کاید شبی که شمع شبستان من شوی

7. دور از تو گر چه ز آتش دل در جهنمم

8. دارم طمع که روضهٔ رضوان من شوی

9. مرغ دلم تذرو گلستان عشق شد

10. بر بوی آنکه لاله و ریحان من شوی

11. اکنون که خضر ظلمت زلف تو شد دلم

12. بگشای لب که چشمهٔ حیوان من شوی

13. چشمم فتاد بر تو و آبم ز سر گذشت

14. و اندیشه‌ام نبود که طوفان من شوی

15. چون شمع پیش روی تو میرم ز سوز دل

16. هر صبحدم که مهر درفشان من شوی

17. زلفت بخواب بینم و خواهم که هر شبی

18. تعبیر خوابهای پریشان من شوی

19. می‌گفت دوش با دل خواجو خیال تو

20. کاندم رسی بگنج که ویران من شوی

21. وان ساعتت رسد که بر ابنای روزگار

22. فرمان دهی که بندهٔ فرمان من شوی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* در پای تو تا زلف چلیپای تو افتاد
* بس دل که از این سلسله در پای تو افتاد
شعر کامل
فروغی بسطامی
* چیده ایم از دو جهان دامن الفت چون سرو
* هر که از ما گذرد آب روان می دانیم
شعر کامل
صائب تبریزی
* بگو به خازن جنت که خاک این مجلس
* به تحفه بر سوی فردوس و عود مجمر کن
شعر کامل
حافظ