محتشم کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 429

1. گر من به مردن دل نهم آسوده جانی را چه غم

2. وز مهر من گرجان دهم نامهربانی را چه غم

3. از تلخی هجرم چه باک آن شوخ شکرخنده را

4. از لب به زهر آلوده شیرین دهانی را چه غم

5. دل خون شد و غمگین نشد آن خسرو دلها بلی

6. یک کلبه گر ویران شود کشورستانی را چه غم

7. ز افتادنم در ره چه باک آن شوخ چابک رخش را

8. خاری گر افتد در گذر سیلاب رانی را چه غم

9. من خود ره آن شهسوار از رشک می‌بندم ولی

10. گر بگذرد آب از رکاب آتش عنانی را چه غم

11. ای دل برون رفتن چه سود از صید گاه عشق او

12. صید ار گریزد صد قدم زرین کمانی را چه غم

13. چون نیست هیچت محتشم ز آشوب دوران غم‌مخور

14. صدخانه گر ویران شود بی‌خانمانی را چه غم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چو خورشید تیغ از میان برکشید
* شب تیره گشت از جهان ناپدید
شعر کامل
فردوسی
* گرت هواست که با خضر همنشین باشی
* نهان ز چشم سکندر چو آب حیوان باش
شعر کامل
حافظ
* بدی را بدی سهل باشد جزا
* اگر مردی احسن الی من اسا
شعر کامل
سعدی