مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1297

1. مدارم یک زمان از کار فارغ

2. که گردد آدمی غمخوار فارغ

3. چو فارغ شد غم او را سخره گیرد

4. مبادا هیچ کس ای یار فارغ

5. قلندر گر چه فارغ می‌نماید

6. ولیکن نیست در اسرار فارغ

7. ز اول می‌کشد او خار بسیار

8. همه گل گشت و گشت از خار فارغ

9. چو موری دانه‌ها انبار می‌کرد

10. سلیمان شد شد از انبار فارغ

11. چو دریاییست او پرکار و بی‌کار

12. از او گیرند و او ز ایثار فارغ

13. قلندر هست در کشتی نشسته

14. روان در را و از رفتار فارغ

15. در این حیرت بسی بینی در این راه

16. ز کشتی و ز دریابار فارغ

17. به یاد بحر مست از وهم کشتی

18. نشسته احمقی بسیار فارغ


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* نه هر که چهره برافروخت دلبری داند
* نه هر که آینه سازد سکندری داند
شعر کامل
حافظ
* گر شبی در خانه جانانه مهمانت کنند
* گول نعمت را مخور مشغول صاحب خانه باش
شعر کامل
فروغی بسطامی
* ای جوان سروقد گویی ببر
* پیش از آن کز قامتت چوگان کنند
شعر کامل
حافظ