مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1435

1. به گرد دل همی‌گردی چه خواهی کرد می دانم

2. چه خواهی کرد دل را خون و رخ را زرد می دانم

3. یکی بازی برآوردی که رخت دل همه بردی

4. چه خواهی بعد از این بازی دگر آورد می دانم

5. به یک غمزه جگر خستی پس آتش اندر او بستی

6. بخواهی پخت می بینم بخواهی خورد می دانم

7. به حق اشک گرم من به حق آه سرد من

8. که گرمم پرس چون بینی که گرم از سرد می دانم

9. مرا دل سوزد و سینه تو را دامن ولی فرق است

10. که سوز از سوز و دود از دود و درد از درد می دانم

11. به دل گویم که چون مردان صبوری کن دلم گوید

12. نه مردم نی زن ار از غم ز زن تا مرد می دانم

13. دلا چون گرد برخیزی ز هر بادی نمی‌گفتی

14. که از مردی برآوردن ز دریا گرد می دانم

15. جوابم داد دل کان مه چو جفت و طاق می بازد

16. چو ترسا جفت گویم گر ز جفت و فرد می دانم

17. چو در شطرنج شد قایم بریزد نرد شش پنجی

18. بگویم مات غم باشم اگر این نرد می دانم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* آفتابی در یکی ذره نهان
* ناگهان آن ذره بگشاید دهان
شعر کامل
مولوی
* بلبل و سرو و سمن یاسمن و لاله و گل
* هست تاریخ وفات شه مشکین کاکل
شعر کامل
حافظ
* صفای باده روشن ز جوش سینه اوست
* تو چاره ساز خودی آسمان چه خواهد کرد؟
شعر کامل
رهی معیری