مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 2402

1. باده بده ساقیا عشوه و بادم مده

2. وز غم فردا و دی هیچ به یادم مده

3. باده از آن خم مه پر کن و پیشم بنه

4. گر نگشایم گره هیچ گشادم مده

5. چون گذرد می ز سر گویم ای خوش پسر

6. باده نخواهم دگر مست فتادم مده

7. چاکر خنده توام کشته زنده توام

8. گر نه که بنده توام باده شادم مده

9. فتنه به شهر توام کشته قهر توام

10. گر نه که بهر توام هیچ مرادم مده

11. صدقه از آن لعل کان بخش بر این پرزیان

12. ور ز برای تو جان صدقه ندادم مده

13. از سر کین درگذر بوسه ده ای لب شکر

14. بر سر هر خاک سر گر ننهادم مده

15. هر که دوم بار زاد عشق بدو داد داد

16. صد ره از صدق و داد گر بنزادم مده

17. شمس حق نیک نام شد تبریزت مقام

18. گر نشکستم تمام هیچ تو دادم مده


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بر هند اگر چه دولت محمود دست یافت
* گردن نهاد حلقه زلف ایاز را
شعر کامل
صائب تبریزی
* مشو زنهار ایمن از خمار باده عشرت
* که دارد خنده گل گریه تلخ گلاب از پی
شعر کامل
صائب تبریزی
* خورشید عارض او چون ذره برده تابم
* بالای سرکش او چون سایه کرده پستم
شعر کامل
فروغی بسطامی