مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 549

1. آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد

2. مژده دهید باغ را بوی بهار می‌رسد

3. راه دهید یار را آن مه ده چهار را

4. کز رخ نوربخش او نور نثار می‌رسد

5. چاک شدست آسمان غلغله ایست در جهان

6. عنبر و مشک می‌دمد سنجق یار می‌رسد

7. رونق باغ می‌رسد چشم و چراغ می‌رسد

8. غم به کناره می‌رود مه به کنار می‌رسد

9. تیر روانه می‌رود سوی نشانه می‌رود

10. ما چه نشسته‌ایم پس شه ز شکار می‌رسد

11. باغ سلام می‌کند سرو قیام می‌کند

12. سبزه پیاده می‌رود غنچه سوار می‌رسد

13. خلوتیان آسمان تا چه شراب می‌خورند

14. روح خراب و مست شد عقل خمار می‌رسد

15. چون برسی به کوی ما خامشی است خوی ما

16. زان که ز گفت و گوی ما گرد و غبار می‌رسد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ناخن من آبروی تیشه فرهاد ریخت
* آه اگر شیرین به چشم کوهکن بیند مرا
شعر کامل
صائب تبریزی
* چو حافظ در قناعت کوش و از دنیی دون بگذر
* که یک جو منت دونان دو صد من زر نمی‌ارزد
شعر کامل
حافظ
* به گرد گل هجوم خار دیدم، شد یقین صائب
* که بدخویی حصار عافیت باشد نکویان را
شعر کامل
صائب تبریزی