مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 768

1. چمنی که جمله گل‌ها به پناه او گریزد

2. که در او خزان نباشد که در او گلی نریزد

3. شجری خوش و خرامان به میانه بیابان

4. که کسی به سایه او چو بخفت مست خیزد

5. فلکی چو آسمان‌ها که بدوست قصد جان‌ها

6. که زحل نیارد آن جا که به زهره برستیزد

7. گهری لطیف کانی به مکان لامکانی

8. بویست اشارت دل چو دو دیده اشک بیزد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بسان دانه نارست اندر زعفران غلتان
* زشوقش اشک رنگینم که بر رخسار می آید
شعر کامل
سیف فرغانی
* دلم هر لحظه از داغی به داغ دیگر آویزد
* چو بیماری که گرداند ز تاب درد بالین را
شعر کامل
صائب تبریزی
* طمع به خاک فرو می برد حریصان را
* ز حرص بر سر قارون رسید آنچه رسید
شعر کامل
رهی معیری