مولوی_مثنوی معنویدفتر سوم (فهرست)

شماره 176 - جمع و توفیق میان نفی و اثبات یک چیز از روی نسبت و اختلاف جهت

1. نفی آن یک چیز و اثباتش رواست

2. چون جهت شد مختلف نسبت دوتاست

3. ما رمیت اذ رمیت از نسبتست

4. نفی و اثباتست و هر دو مثبتست

5. آن تو افکندی چو بر دست تو بود

6. تو نه افکندی که قوت حق نمود

7. زور آدم‌زاد را حدی بود

8. مشت خاک اشکست لشکر کی شود

9. مشت مشت تست و افکندن ز ماست

10. زین دو نسبت نفی و اثباتش رواست

11. یعرفون الانبیا اضدادهم

12. مثل ما لا یشتبه اولادهم

13. همچو فرزندان خود دانندشان

14. منکران با صد دلیل و صد نشان

15. لیک از رشک و حسد پنهان کنند

16. خویشتن را بر ندانم می‌زنند

17. پس چو یعرف گفت چون جای دگر

18. گفت لایعرفهم غیری فذر

19. انهم تحت قبابی کامنون

20. جز که یزدانشان نداند ز آزمون

21. هم بنسبت گیر این مفتوح را

22. که بدانی و ندانی نوح را


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چه با رنج باشی چه با تاج و تخت
* ببایدت بستن به فرجام رخت
شعر کامل
فردوسی
* زلف تو بنفشه ار غلامی فرمود
* زین روی بنفشه حلقه درگوش نمود
شعر کامل
خاقانی
* چو از کوه بفروخت گیتی فروز
* دو زلف شب تیره بگرفت روز
شعر کامل
فردوسی