عبید زاکانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 30

1. دوشم غم تو ملک سویدا گرفته بود

2. دودم ز سینه راه ثریا گرفته بود

3. جان را ز روی لعل تو در تنگ آمده

4. دل را ز شوق زلف تو سودا گرفته بود

5. میدید شمع در من و میسوخت تا به روز

6. زآن آتشی که در من شیدا گرفته بود

7. از دیده‌ام خیال تو محروم گشت باز

8. کاطراف خانه‌اش همه دریا گرفته بود

9. میخواست خرمی که کند در دلم وطن

10. تا او رسید لشگر غم جا گرفته بود

11. صبر از برم رمید و مرا بیقرار کرد

12. گوئی مگر که خاطرش از ما گرفته بود

13. مسکین عبید را غم عشقت بکشت از آنک

14. او را غریب دیده و تنها گرفته بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* تن آدمی شریف است به جان آدمیت
* نه همین لباس زیباست نشان آدمیت
شعر کامل
سعدی
* دیدن روی تو ظلم است و ندیدن کردن مشکل است
* چیدن این گل گناه است و نچیدن مشکل است
شعر کامل
صائب تبریزی
* گل از نسرین همی‌پرسد که چون بودی در این غربت
* همی‌گوید خوشم زیرا خوشی‌ها زان دیار آمد
شعر کامل
مولوی