1. من از آن که شوم کو نه ازان تو بود؟

2. یا چه گویم که نه در لوح و بیان تو بود؟

3. سخن لب، که تو داری، نتوانم گفتن

4. ور بگویم سخنی هم ز زبان تو بود

5. هر زمانم به جهانی دگر اندازی، لیک

6. نروم جز به جهانی که جهان تو بود

7. تن و دل گر به فدای تو کند چندان نیست

8. خاصه آن کش دل و تن زنده به جان تو بود

9. نگذاری که ببوسد لبم آن پای و رکاب

10. ای خوش آن بوسه که بر دست و عنان تو بود!

11. چون نشانی بنماند ز تن من بر خاک

12. دل تنگم به همان مهر و نشان تو بود

13. جان خود را سپر تیر بلا خواهم ساخت

14. اگر آن تیر، که آید ز کمان تو بود

15. چون بپوسد تن من گوش و روانی که مراست

16. بر ورود خبر و حکم روان تو بود

17. هر چه آرند به بازار دو کون، از نیکی

18. همه، چون نیک ببنینی، ز دکان تو بود

19. دیده در کل مکان گر چه ترا می‌بیند

20. من نخواهم که بجز دیده مکان تو بود

21. می‌کنم ذکر تو پیوسته به قلب و به لسان

22. خنک آن قلب که مذکور لسان تو بود

23. نیست غم سر دل اوحدی ار گردد فاش

24. چو دلش حافظ اسرار نهان تو بود