اوحدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 360

1. برین دل هر دم از هجر تو دیگر گونه خار آید

2. ولی امید می‌دارم که روزی گل به بار آید

3. رفیقان هر زمان گویند: عاقل باش و کاری کن

4. خود از آشفته‌ای چون من نمیدانم چه کار آید؟

5. ز تیر خسروان مجروح گردند آهوان، لیکن

6. بدین قوت نپندارم که زخمی بر شکار آید

7. ز سودای کنار او کنارم شد چو دریایی

8. نه دریایی که رخت من ز موجش با کنار آید

9. گر او صدبار بر خاطر پسندد، راضیم لیکن

10. بدان خاطر نمیباید پسندیدن که بار آید

11. همه شب ز انتظار او دو چشمم باز و می‌ترسم

12. که خوابم گیرد آن ساعت که دولت در گذار آید

13. بکوش ای اوحدی یک چند، اگر مقصود میجویی

14. کسی کش پای رفتن هست ننشیند که یار آید


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* تا غوطه در عرق نزند جبهه کریم
* گرد خجالت از رخ سایل نمی رود
شعر کامل
صائب تبریزی
* رای روشن ز بزرگان کهنسال طلب
* آبها صاف در ایام خزان می گردد
شعر کامل
صائب تبریزی
* ای بی نشان محض نشان از که جویمت
* گم گشت در تو هر دو جهان از که جویمت
شعر کامل
عطار