اوحدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 404

1. پاکبازان را چه خارا و چه خز؟

2. گر به رنگی قانعی در خرقه خز

3. جامه گه ازرق کنی، گاهی سیاه

4. جامه خود دانی، تو مردم را مرز

5. آخرت زندان تن خواهد شدن

6. این که بر خود می‌تنی چون کرم قز

7. گر تو ایزد را بدین خواهی شناخت

8. نیک دور افتاده‌ای، سودا مپز

9. چون نخواهی فهم کردن، زان چه سود؟

10. گر منت مشروح گویم، یا لغز

11. محتسب گو: در پی رندان مرو

12. کین جماعت را نباشد سنگ و گز

13. عیب مستان کم کن و در مجلس آی

14. گر ننوشی باده‌ای، سیبی بگز

15. باده خوردن در بهار ار ظلم بود

16. در زمستان خود نمی‌جوشید رز

17. گوش داری گفتهای اوحدی

18. تا که لؤلؤ را بدانی از خرز


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* سخن به نزد سخندان ادا مکن حافظ
* که تحفه کس در و گوهر به بحر و کان نبرد
شعر کامل
حافظ
* گوش اگر داری درین بستانسرا هر غنچه ای
* می کند با صد زبان تلقین خاموشی ترا
شعر کامل
صائب تبریزی
* اگر آن گنج گران می‌طلبی رنج ببر
* گل مپندار که بی‌زحمت خاری باشد
شعر کامل
اوحدی