اوحدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 862

1. ترا گذاشته بودم که کار ساز شوی

2. چو کار ساخته باشی به خانه باز شوی

3. به گرد خاطرت اکنون خود آن نمیگردد

4. که هیچ پیش رفیقان خود فراز شوی

5. ز دوستان که تو در شهر خود رها کردی

6. گمان نبود که زینگونه بی‌نیاز شوی

7. تو در دیار خود از خسروان مملکتی

8. رهامکن که: به کلی اسیر آز شوی

9. درین حدیقه بسی رازهای پنهانیست

10. به کوش تا مگر از محرمان راز شوی

11. زنیست صورت دنیا، مهل که دست طمع

12. به دامن تو رساند، که بی‌نماز شوی

13. حضور خلق نباشد ز فتنه‌ای خالی

14. درین میانه سزد گر به احتراز شوی

15. چو زاد آن مقر اینجا به دست باید کرد

16. تو هیچ راه نیابی چو بی‌جواز شوی

17. چو اوحدی ز جهان دست حرص کن کوته

18. که وقت شد که در آن منزل دراز شوی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* شب مردان خدا روز جهان افروزست
* روشنان را به حقیقت شب ظلمانی نیست
شعر کامل
سعدی
* به سیم و زر نکونامی به دست آر
* منه بر هم که برگیرندش از هم
شعر کامل
سعدی
* گه میان چشم نیلوفر زبانه بر زند
* گاه دودش گرد او چون برگ نیلوفر شود
شعر کامل
فرخی سیستانی