لینک اشتراک گذاری
کپی شد
عرفی شیرازی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 119

1. گلزار حسن تازه ز روی چو ماه اوست

2. گلدسته ی فریب به دست نگاه اوست

3. ماییم و کشت باغ محبت که سر به سر

4. زهر آب داده نیش ملامت گیاه اوست

5. مرغان قدس گرد سرش جوش می زنند

6. این شاخ طوبی است که طرف کلاه اوست

7. آن رهروی به ساده به ترک تعلق است

8. بت سنگ راه و بت شکنی سنگ راه اوست

9. یوسف که هست پیرهن عصمتش درست

10. آن جا که جلوه گاه زلیخاست جاه اوست

11. در سینه بی اجازت او بیش ازین مباش

12. ای جان ادب خوش است که این جلوه گاه اوست

13. عیشی ز باده هست ز عیش بهشت، لیک

14. آن عافیت نصیب شهید نگاه اوست

15. گفتم کرشمه ات دل عرفی به خون کشید

16. گفت از کرشمه پرس که گوید گناه اوست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* در چمن چون از خمار باده گردم بی قرار
* تاک از دست نوازش می دهد تسکین مرا
شعر کامل
صائب تبریزی
* انگور سیاهست و چوماهست و عجب نیست
* زیرا که سیاهی صفت ماه روانست
شعر کامل
منوچهری
* به زیورها بیارایند وقتی خوبرویان را
* تو سیمین تن چنان خوبی که زیورها بیارایی
شعر کامل
سعدی