عرفی شیرازی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 260

1. هر که حرصش گام زد، کامش روا هرگز نشد

2. هر که سلطان قناعت شد، گدا هرگز نشد

3. کام جانم درمیان آب و آتش حاضر است

4. هر که با همت برآید بینوا هرگز نشد

5. بندهٔ تمکین دل گردم که در راه وفا

6. سیل غم هر چند افزون شد، ز جا هرگز نشد

7. نی همین دل یافتست از کعبهٔ عشقت صفا

8. هر چه در این چشمه شستم بی صفا هرگز نشد

9. هرگزت در دل نیاید کاین پریشان روزگار

10. شرمسار از یک نگاه آشنا هرگز نشد

11. بس که این درد از من و دل دشمن آسایش است

12. صد مرض به گشت مجنون را ، شفا هرگز نشد

13. در هوای پارسایی، عرفی از هر معصیت

14. گشت صد ره تایب، اما پارسا هرگز نشد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* من ار چه حافظ شهرم جوی نمی‌ارزم
* مگر تو از کرم خویش یار من باشی
شعر کامل
حافظ
* برآی ای صبح مشتاقان اگر نزدیک روز آمد
* که بگرفت این شب یلدا ملال از ماه و پروینم
شعر کامل
سعدی
* گل نیز در آن هفته دهن باز نمی‌کرد
* و امروز نسیم سحرش پرده دریده‌ست
شعر کامل
سعدی