عرفی شیرازی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 303

1. دل بشد فرزانه و عقل از فسون دلگیر شد

2. مُلک شوقم را فریبت از پی تعمیر شد

3. نسبت دل با خودم دیدم، بسی کم مایه بود

4. بر جنون افزودمش تا قابل زنجیر شد

5. یافتم تعبیر رنگی چون به بالینم نشست

6. گر چه استغنای حسنش مانع تغییر شد

7. کیست تا گوید به شیرین کز هوای جلوه ات

8. آب چشم کوهکن داخل به جوی شیر شد

9. گر تو را بی مهر گفتم، شکوه مقصودم نبود

10. شکر درد خویش گفتم که بی تاثیر شد

11. بس که تابوتم گرانبار از دل پر حسرت است

12. خلقی از همراهی تابوت من دلگیر شد

13. با وجود آن که جرم از جانب عرفی نبود

14. بی زبانی بین که قایل به صد تقصیر شد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* از مشرق بناگوش خندید صبح پیری
* ما تیره روزگاران در سیر ماهتابیم
شعر کامل
صائب تبریزی
* بلبلان مست و مستان الست
* بر امید گل به گلزار آمدند
شعر کامل
مولوی
* وقت مرگ آمد ز رحمت بر سر بالین من
* تلخ شد کام حسود از مردن شیرین من
شعر کامل
فروغی بسطامی