عرفی شیرازی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 484

1. تا به کی همره اندیشهٔ باطل باشم

2. وز دیار طرب آواره تر از دل باشم

3. گر گذشتم ز در کعبه نه از بی خبریست

4. مصلحت نیست که با طالب منزل باشم

5. گر به قانون معین نزیم عیب مکن

6. حکم عشق است که آشفته شمایل باشم

7. من که دارا و سکندر علف تیغ من اند

8. رسد آنم که در این معرکه بسمل باشم

9. من که از کشته شدن هم دلم آرام نیافت

10. جای آن است که منت کش قاتل باشم

11. من که نامی نکشیدم چمن گل نشدم

12. گر به مسجد روم از میکده غافل باشم

13. عنکبوتش به زوایا همه تار زنند

14. خانقاهی که منش مرشد کامل باشم

15. دین و دل آفت آزادگی آمد، عرفی

16. نه از این است که بی مذهب و بیدل باشم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* من گریان چه کنم زآن مژه و غمزه حذر
* چه یکی نیزه چه صد چون بگذشت آب از سر
شعر کامل
کمال خجندی
* هوای کوی تو از سر نمی‌رود آری
* غریب را دل سرگشته با وطن باشد
شعر کامل
حافظ
* این تخم توبه ای که تو در خاک کرده ای
* موقوف آبیاری اشک ندامت است
شعر کامل
صائب تبریزی