پروین اعتصامی_دیوانمثنوی,تمثیل و مقطع (فهرست)

شمارهٔ 105-فلسفه

1. نخودی گفت لوبیائی را

2. کز چه من گردم این چنین، تو دراز

3. گفت، ما هر دو را بباید پخت

4. چاره‌ای نیست، با زمانه بساز

5. رمز خلقت، بما نگفت کسی

6. این حقیقت، مپرس ز اهل مجاز

7. کس، بدین رزمگه ندارد راه

8. کس، درین پرده نیست محرم راز

9. بدرازی و گردی من و تو

10. ننهد قدر، چرخ شعبده‌باز

11. هر دو، روزی در اوفتیم بدیگ

12. هر دو گردیم جفت سوز و گداز

13. نتوان بود با فلک گستاخ

14. نتوان کرد بهر گیتی ناز

15. سوی مخزن رویم زین مطبخ

16. سر این کیسه، گردد آخر باز

17. برویم از میان و دم نزنیم

18. بخروشیم، لیک بی آواز

19. این چه خامی است، چون در آخر کار

20. آتش آمد من و تو را دمساز

21. گر چه در زحمتیم، باز خوشیم

22. که بما نیز، خلق راست نیاز

23. دهر، بر کار کس نپردازد

24. هم تو، بر کار خویشتن پرداز

25. چون تن و پیرهن نخواهد ماند

26. چه پلاس و چه جامهٔ ممتاز

27. ما کز انجام کار بی‌خبریم

28. چه توانیم گفتن از آغاز


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بلبلی را که به دیدار ز گل قانع شد
* در اگر بسته شود رخنه دیواری هست
شعر کامل
صائب تبریزی
* ما را به جرم عشق تو کشتند منکران
* سرمایهٔ ثواب شد آخر گناه ما
شعر کامل
فروغی بسطامی
* نفسی بیا و بنشین سخنی بگوی و بشنو
* که قیامتست چندان سخن از دهان خندان
شعر کامل
سعدی