لینک اشتراک گذاری
کپی شد
سعدی_بوستانباب ششم در قناعت (فهرست)

شمارهٔ 9-حکایت

1. یکی نان خورش جز پیازی نداشت

2. چو دیگر کسان برگ و سازی نداشت

3. کسی گفتش ای سغبهٔ خاکسار

4. برو طبخی از خوان یغما بیار

5. بخواه و مدار ای پسر شرم و باک

6. که مقطوع روزی بود شرمناک

7. قبا بست و چاپک نوردید دست

8. قبایش دریدند و دستش شکست

9. همی گفت و بر خویشتن می‌گریست

10. که مر خویشتن کرده را چاره چیست؟

11. بلا جوی باشد گرفتار آز

12. من وخانه من بعد و نان و پیاز

13. جوینی که از سعی بازو خورم

14. به از میده بر خوان اهل کرم

15. چه دلتنگ خفت آن فرومایه دوش

16. که بر سفرهٔ دیگران داشت گوش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* هر سبزه که روید از گل او
* آن سبزه به رنگ زعفران است
شعر کامل
وحشی بافقی
* چه مایه بر سر این ملک سروران بودند
* چو دور عمر به سر شد درآمدند از پای
شعر کامل
سعدی
* اول از بدگویی مردم دهن را پاک کن
* بعد ازان بر گوشه دستار خود مسواک زن
شعر کامل
صائب تبریزی