سخن بزرگان
بزرگى آفريننده در انديشه‌ات، آفريده را خُرد مى‌نماياند در ديده‌ات.
امام علی (علیه السلام)

سعدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 22

1. من بدین خوبی و زیبایی ندیدم روی را

2. وین دلاویزی و دلبندی نباشد موی را

3. روی اگر پنهان کند سنگین دل سیمین بدن

4. مشک غمازست نتواند نهفتن بوی را

5. ای موافق صورت و معنی که تا چشم منست

6. از تو زیباتر ندیدم روی و خوشتر خوی را

7. گر به سر می‌گردم از بیچارگی عیبم مکن

8. چون تو چوگان می‌زنی جرمی نباشد گوی را

9. هر که را وقتی دمی بودست و دردی سوختست

10. دوست دارد ناله مستان و هایاهوی را

11. ما ملامت را به جان جوییم در بازار عشق

12. کنج خلوت پارسایان سلامت جوی را

13. بوستان را هیچ دیگر در نمی‌باید به حسن

14. بلکه سروی چون تو می‌باید کنار جوی را

15. ای گل خوش بوی اگر صد قرن بازآید بهار

16. مثل من دیگر نبینی بلبل خوشگوی را

17. سعدیا گر بوسه بر دستش نمی‌یاری نهاد

18. چاره آن دانم که در پایش بمالی روی را


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* صنوبر صوف سبز افکنده بر دوش
* درخت بید گشته پوستین پوش
شعر کامل
وحشی بافقی
* بوی گل از ادب نکند پای خود دراز
* در سایه گلی که بود خوابگاه تو
شعر کامل
صائب تبریزی
* دلم به مهر تو صد پاره باد و هر پاره
* هزار ذره و هر ذره در هوای تو باد
شعر کامل
هلالی جغتایی