لینک اشتراک گذاری
سعدی_گلستانباب اول - در سيرت پادشاهان (فهرست) کپی شد
حکایت (3٥)
با طایفه بزرگان بکشتی در نشسته بودم. زورقی در پی ما غرق شد. دو برادر بگردابی درافتادند. یکی از بزرگان ملاح را گفت: بگیر این هر دو را که بهر یکی پنجاه دینارت بدهم.
ملاح در آب افتاد و تا یکی را برهانید آن دیگر هلاک شد. گفتم: بقیت عمرش نمانده بود از این سبب در گرفتن او تأخیر کردی و در آندیگر تعجیل.
ملاح بخندید و گفت: آنچه تو گفتی یقین است و دیگر میل خاطر من برهانیدن این بیشتر بود که وقتی در بیابان مانده بودم این مرا بر شتر نشاند و از دست آن دگر تازیانه خورده بودم در طفلی. گفتم: صدق الله من عمل صالحا فلنفسه و من اساء فعلیها
1. تا توانی درون کس مخراش
2. کاندرین راه خارها باشد
3. کار درویش مستمند برآر
4. که ترا نیز کارها باشد
بعدیقبلی
×
×
هیچ نظری ثبت نشده