لینک اشتراک گذاری
کپی شد
سعدی_مواعظقطعه ها (فهرست)

شمارهٔ 122

1. نه آدمیست که در خرمی و مجموعی

2. به خستگان پراکنده بر نبخشاید

3. گلیم خویش برآرد سیه گلیم از آب

4. وگر گلیم رفیق آب می‌برد شاید


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* سر به آزادگی از خلق برآرم چون سرو
* گر دهد دست که دامن ز جهان درچینم
شعر کامل
حافظ
* به حال دل خستگان در نگر
* که روزی دلی خسته باشی مگر
شعر کامل
سعدی
* هرزه گو را خامش از تقریر کردن مشکل است
* شعله را از ژاژخایی سیر کردن مشکل است
شعر کامل
صائب تبریزی