صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1412

1. ریخت دندان و هوای می و پیمانه بجاست

2. مهره برچیده شد و بازی طفلانه بجاست

3. دل سیاه است اگر گشت بناگوش سفید

4. پا اگر نیست بجا، لغزش مستانه بجاست

5. خارخاری به دل از عمر سبکرو مانده است

6. مشت خار و خسی از سیل به ویرانه بجاست

7. آسیا گر چه برآورد ز بنیادش گرد

8. هوس نشو و نما در گره دانه بجاست

9. نسبت شوق به هجران و وصال است یکی

10. رفت ایام گل و شورش دیوانه بجاست

11. یار نوخط شد و آغاز جنون است مرا

12. شمع خاموش شد و گرمی پروانه بجاست

13. چشم من بر در و دیوار حرم افتاده است

14. نگذارند مرا گر به صنمخانه، بجاست

15. گر چه در خواب گران عمر سر آمد صائب

16. همچنان رغبت شیرینی افسانه بجاست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* لب به هر طعمه میالای که دندان شکند
* بر سر خوان فرومایه ز پالودۀ قند
شعر کامل
جامی
* ز تور اندر آمد نخستین ستم
* که شاهی چو ایرج شد از تخت کم
شعر کامل
فردوسی
* همراه خود نسیم صبا می برد مرا
* یا رب چو بوی گل به کجا می برد مرا؟
شعر کامل
رهی معیری