صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1434

1. عشرت روی زمین در دل ویرانه ماست

2. خلوت سینه پر آه، پریخانه ماست

3. کشتی چرخ اگر باد مرادی دارد

4. ناله بیخودی و نعره مستانه ماست

5. هر چه جز جذبه عشق است درین دامن دشت

6. گر همه خضر بود، سبزه بیگانه ماست

7. در دل سوخته ما به حقارت منگر

8. که سویدای دل خاک، سیه خانه ماست

9. سیل وحشت کند از کلبه ما بی برگان

10. جای رحم است به جغدی که به ویرانه ماست

11. روز محشر چه کند با دل پر شکوه ما؟

12. که شب زلف تو کوتاه به افسانه ماست

13. نقش بال و پر ما، دام ره ما شده است

14. هر کجا ریخت پروبال، پریخانه ماست

15. حسن در هیچ زمان این همه شاداب نبود

16. گریه شادی این شمع ز پروانه ماست

17. کار چون در گره افتد ز خدا یاد کنیم

18. عقده مشکل ما سبحه صد دانه ماست

19. گر چه از سوختگانیم به ظاهر صائب

20. مزرع سبز فلک در گره دانه ماست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* به مشکین کمند اندرآویخت چنگ
* به فندق‌گلان را بخون داد رنگ
شعر کامل
فردوسی
* زلف جانان را چه نسبت با حیات جاودان؟
* حیف باشد اینقدر کوتاه بین باد کسی!
شعر کامل
صائب تبریزی
* عیب درویش و توانگر به کم و بیش بد است
* کار بد مصلحت آن است که مطلق نکنیم
شعر کامل
حافظ