صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1622

1. دل صد چاک اگر دست ز تن برمی داشت

2. راه چون شانه در آن زلف معنبر می داشت

3. آن که گریان به سر خاک من آمد چون شمع

4. کاش در زندگی از خاک مرا برمی داشت

5. دل بی حوصله سرشار ز می می گردید

6. چون سبو دست طلب گر به ته سر می داشت

7. می توانستم ازان لب، دهنی شیرین کرد

8. خال اگر چشم ازان کنج دهن برمی داشت

9. گر به همیان زر افزوده شدی طول حیات

10. زندگی بیش ز درویش، توانگر می داشت

11. اگر آیینه نمی بود ز روشن گهران

12. که چراغی به سر خاک سکندر می داشت؟

13. صورتی داشت فکندن به زمین حرف مرا

14. اگر آن آینه رو طوطی دیگر می داشت

15. نتوان کند دل از صورت شیرین، ور نه

16. کوه را ناله فرهاد ز جا برمی داشت

17. همه را در سر و کار تو به رغبت می کرد

18. صائب دلشده گر صد دل دیگر می داشت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* داد در ایام خامی میوه خود را به باد
* نخل پرباری که از دیوار بستان سر کشید
شعر کامل
صائب تبریزی
* تا غنچه خندانت دولت به که خواهد داد
* ای شاخ گل رعنا از بهر که می‌رویی
شعر کامل
حافظ
* می‌گریم و مرادم از این سیل اشکبار
* تخم محبت است که در دل بکارمت
شعر کامل
حافظ