صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1697

1. نه انجم است که زینت فروز نه فلک است

2. که بر صحیفه افلاک، نقطه های شک است

3. تغافلی که به حال کسی بود مخصوص

4. هزار بار به از التفات مشترک است

5. حریف ناله نه ای، در گذر ز صحبت من

6. که ماجرای من و وصل، آتش و نمک است

7. به هوش باش نسازی طعام خود را شور

8. که شعر همچو طعام، استعاره چون نمک است

9. همین خط است که باطل ز حق جدا سازد

10. وگرنه حسن زن و مرد، هر دو مشترک است

11. کلام خویش به هر بیخرد مخوان صائب

12. سخن وظیفه جان است و روزی ملک است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ای مرغ سحر عشق ز پروانه بیاموز
* کان سوخته را جان شد و آواز نیامد
شعر کامل
سعدی
* ازنشاط اهل دل ظاهرپرستان غافلند
* پسته دایم در میان پوست خندان می شود
شعر کامل
صائب تبریزی
* عاشقان را سردی معشوق بر دل بار نیست
* شمع کافوری کند سرگرم تر پروانه را
شعر کامل
صائب تبریزی