صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1697

1. نه انجم است که زینت فروز نه فلک است

2. که بر صحیفه افلاک، نقطه های شک است

3. تغافلی که به حال کسی بود مخصوص

4. هزار بار به از التفات مشترک است

5. حریف ناله نه ای، در گذر ز صحبت من

6. که ماجرای من و وصل، آتش و نمک است

7. به هوش باش نسازی طعام خود را شور

8. که شعر همچو طعام، استعاره چون نمک است

9. همین خط است که باطل ز حق جدا سازد

10. وگرنه حسن زن و مرد، هر دو مشترک است

11. کلام خویش به هر بیخرد مخوان صائب

12. سخن وظیفه جان است و روزی ملک است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* یا بیا کن دل ز خون چون نار و نفع خلق شو
* ورنه رخ را رنگ ده بی نفع چون گلنار باش
شعر کامل
سنایی
* با کمال احتیاج از خلق استغنا خوش است
* با دهان خشک مردن بر لب دریا خوش است
شعر کامل
صائب تبریزی
* بی تو هر روز مرا ماهی و هر شب سالی‌ست
* شب چنین، روز چنان، آه! چه مشکل حالی‌ست!
شعر کامل
هلالی جغتایی