صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1701

1. به غم نشاط من خاکسار نزدیک است

2. خزان من چو حنا با بهار نزدیک است

3. یکی است چشم فرو بستن و گشادن من

4. به مرگ، زندگیم چون شرار نزدیک است

5. به چشم کم منگر جسم خاکسار مرا

6. که این غبار به دامان یار نزدیک است

7. چه غم ز دوری راه است بیقراران را؟

8. به موجهای سبکرو کنار نزدیک است

9. به آفتاب رسید از کنار گل شبنم

10. به وصل، دیده شب زنده دار نزدیک است

11. ز یاسمین تو بوی بنفشه می شنوم

12. مگر دمیدن خط زان عذار نزدیک است؟

13. شود به دور خط امید وصل روزافزون

14. به صبحدم شب فصل بهار نزدیک است

15. به خون من مشو آلوده کز کهنسالی

16. به سوختن جگرم چون چنار نزدیک است

17. چو سوخت تشنه لبی دانه مرا صائب

18. چه سود ازین که به من نوبهار نزدیک است؟


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* انبیا گفتند نومیدی بدست
* فضل و رحمتهای باری بی‌حدست
شعر کامل
مولوی
* چون ز نسیم می‌شود زلف بنفشه پرشکن
* وه که دلم چه یاد از آن عهدشکن نمی‌کند
شعر کامل
حافظ
* سیمرغ وهم را نبود قوت عروج
* آنجا که باز همت او سازد آشیان
شعر کامل
حافظ