صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1717

1. ز رنگ آل، ظهور جلال معلوم است

2. جلال حسن ز روی جمال معلوم است

3. صفای روح عیان گردد از تن خاکی

4. قماش آب زلال از سفال معلوم است

5. گرفت هر که کم خود، رسد به اوج کمال

6. تمام گشتن ماه از هلال معلوم است

7. لب گشاده، به حرص است حجت ناطق

8. غنای فقر ز ترک سؤال معلوم است

9. ز سایه پر و بال هما که در گذرست

10. شتاب دولت عاشق زوال معلوم است

11. به کنه نامه توان راه بردن از عنوان

12. که حال سال ز تحویل سال معلوم است

13. توان به ریشه اصل از سواد پی بردن

14. ز سایه سرکشی آن نهال معلوم است

15. حلال، صرف محال است در حرام شود

16. ز خرج، دخل حرام و حلال معلوم است

17. میان تازه خیالان، چو زلف از رخسار

18. خیال صائب نازک خیال معلوم است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* سخن به نزد سخندان ادا مکن حافظ
* که تحفه کس در و گوهر به بحر و کان نبرد
شعر کامل
حافظ
* از امروز کاری بفردا ممان
* که داند که فردا چه گردد زمان
شعر کامل
فردوسی
* چنین پرشور از ان کان ملاحت گر جهان گردد
* رگ تلخی درین بستان به بادامی نمی ماند
شعر کامل
صائب تبریزی